حرکات آبدرمانی ویژه افرادی که دیسک های بین مهره ای آنها درگیر می باشد، همچنین برای افرادی که مبتلا به اسپوندیلولیستزیس هستند.

نکات ارائه شده در این بخش  برای از بین بردن ناراحتی و درد اسپوندیلولیستزیس (وضعیتی که قسمت بدنه مهره ای به قسمت جلو و بر روی بدنه مهره ای پایینی می لغزد) می باشد. با افزایش سن، دیسک های بین مهره ای ضعیف و مایعات آن خشک می شوند. اسپوندیلولیستزیس با ۴ یا ۵ درجه بندی از نظر شدت از یک (کمتر از ۲۵ درصد لغزش به جلو) تا ۴ یا ۵ (بیشتر از ۷۵ درصد لغزش به جلو) مشخص می شود.

 

اصلاح فعالیت

با افزایش زمان نشستن و کاهش زمان ایستادن و راه رفتن در طول روز می توان از پیشرفت و افزایش درد جلوگیری کرد. نباید در نسخه های برنامه ورزشی از تردمیل و تا حد کمتری از الپتیکال (اسکی فضایی) استفاده کرد. همچنین فرد بایستی از تمامی فعالیت هایی که نیازمند خم شدن به سمت عقب است، اجتناب کند. از فعالیت های ورزشی می توان به دوچرخه ثابت و آب درمانی اشاره کرد. ماساژ درمانی نیز برای این وضعیت بالینی توصیه می شود.

 

برنامه آب درمانی ویژه اسپوندیلولیستزیس

برنامه آب درمانی باید شامل تمامی حرکاتی باشد که فلکشن عضلات شکمی را در برداشته باشد (تقویت عضلات شکمی). حرکت تیلت خلفی لگن نیز باید در این برنامه گنجانده شود. عموما راه رفتن در آب، اجرای تمامی حرکات شکمی به مدت ۲۰ دقیقه و حداقل دو تا ۳ جلسه در هفته توصیه می شود. در برنامه حرکات دست و بازو و تمرینات ایزومتریک عضلات گلوتئال (لگن) ، کشش های وقفه ای عضلات همسترینگ و حرکات تقویتی زانو نیز بایستی گنجانده شود. تمامی تمرینات باید در جهتی پیش بروند که نیروی وزن فرد و اشیائی که فرد آنها را حمل می کن توسط عضلات تقویت شده حمایت شود و نیرو فشار زیادی بر روی مهره های ضعیف شده وارد نشود.

در تصویر زیر مجموعه حرکاتی را که می توانید قبل از برنامه آب درمانی  انجام دهید نشان داده شده است.

حرکات توصیه شده برای کاهش دردهای دیسک های کمری ملتهب

هیچ وقت در اسپوندیلولیستزیس این حرکت را انجام ندهید:

حرکات مضر برای اسپوندیلولیستزیس

 

فعالیت های ممنوع برای افراد مبتلا دیسک کمر

 

محمود احمدزاده، فیزیولوژیست ورزشی