اغلب ما وقتی احساس می کنیم که وزن بدنمان از محدوده نرمال خود خارج شده است، اولین راهکاری که به نظر ما می رسد، باشگاه ورزشی است. باشگاه ورزشی به نوبه خود یک قدم مثبت است. تمام افرادی که تصمیم میگیرند به باشگاه بروند چه برنامه ورزشی منظم داشته باشند چه فقط برای تفریح و یا گذراندن وقت خود در باشگاه ثبت نام می نمایند بلاخره آنها در روز حداقل یک ساعت خود را در یک محیط متفاوت می گذرانند. این کار در ابتدا به صورت خودکار منجر به کاهش وزن خواهد شد. اما در ادامه کار چون چهارچوب تمرینات شخص با اصول علمی و مدرن فیزیولوژی ورزشی طراحی نشده است، مفید واقع نخواهد شد و اینجاست که به دلیل تطابق های فیزیولوژیکی با نیازهای تمرینی که بدون پایه علمی طراحی شده است، فرد بعد از مدتی از رفتن به باشگاه منصرف خواهد شد.

همیشه برنامه های ورزشی کاهش وزن را باید  با ریز بینی خاصی انجام داد. در تمامی باشگاه برنامه های متفاوت کاهش وزن ارائه می شود. اما باید بدانید که یک برنامه ورزشی علمی باید ویژگی های زیر را داشته باشد:

  • مدت زمان برنامه ورزشی از ۴۵ دقیقه تا بسته به ظرفیت بدنی فرد ۶۰ تا ۹۰ دقیقه باشد.
  • همیشه بخش هوازی برنامه ورزشی در قسمت آخر برنامه تمرینی لحاظ شود.
  • برنامه ورزشی علی باید از تنوع برخوردار باشد تا بعد از مدتی برای فرد تمرین کننده حالت کسل کننده نداشته باشد.
  • به تدریج شدت برنامه تمرینی جلسه به جلسه و هفته به هفته با توجه به ریتم هفتگی تمرینات بالا پایین شود.
  • در مواردی ممکن است برای اثر گذاری بیشتر، نیاز باشد برنامه تمرینی جبرانی ۲۰ تا ۳۰ دقیقه ای نیز علاوه بر تمرینات روتین تجویز شود. مثلا هفته ای دو روز دو جلسه ورزشی نیاز باشد. این مورد تنها وقتی که فرد در محدوده نرمال وزنی قرار دارد و تنها برای داشتن اندامی زیبا تمرکز کرده است کارایی خواهد داشت.
  • برنامه تمرینی علمی هر فرد با فرد دیگر با توجه به تفاوتهای بدنی و فیزیولوژیکی بایستی متفاوت باشد.
  • تمام اهداف آمادگی جسمانی از قبیل استقامت قلبی عروقی، انعطاف پذیری، قدرت، تعادل و در مراحل بعدی سرعت و چابکی را پوشش دهد.

در کنار برنامه ورزشی علمی حتما باید کنترل غذایی مراجعه کننده خواهان کاهش وزن را به دست گرفت. کنترل غذایی بخش مهم و ضروری است. چرا که با افزایش شدت تمرینات چنانچه غرد کنترل غذایی را نداشته باشد، به طور نامحسوس دریافت غذایی خود را با کمی تاخیر افزایش خواهد داد تا با نیازهای تمرینی بیشتر مطابقت یابد. بنابراین در چنین مواقعی باید کنترل غذایی را بطور جدی پیگیری کرد.همنین ممکن است برخی از افراد در گزارش های دریافت غذایی خود اطلاعات نادرستی را ارائه بدهند و یا مبتلا به اتلال های غذایی پرخوری و یا بی اشتهایی عصبی باشند. بنابراین برای کاهش وزن، در موارد بروز کفه و یا فلات، قبل از برنامه تمرینی با شدت بالا و یا شوک تمرینی، به هیچ عنوان بدون کنترل غذایی و اطمینان از وضعیت تغذیه ای فرد یک مربی با تکیه بر علم فیزیولوژی ورزشی به خود اجازاه افزایش بار و شدت تمرین نمی دهد.