آثار محافظتی و جوانسازی و جوانتر شدن سیستم قلبی عروقی از طریق ورزش و فعالیت بدنی منظم در مطالعات بسیار وسیعی در ۵۰ سال اخیر مشاهده شده است. اکثر این مطالعات نشان داده اند که فعالیت بدنی که تبدیل به عادت شده باشد یا فرد از آمادگی جسمانی برخوردار باشد، از نظر سلامت قلبی عروقی در وضعیت بهتری قرار دارد و طول عمر بیشتری خواهد  اشت. در نتیجه بسیاری از سازمان های بین المللی سلامت، توصیه هایی را در رابطه با کیفیت و کمیت فعالیت بدنی مورد نیاز به منظور بهبود سلامت عموم پیشنهاد کرده است. اما چگونگی مکانیسم های بازدارندگی بیماری های قلبی عروقی تا به امروز به خوبی مشخص نیست، اما همان مقدار اطلاعاتی که هم داریم در نوع خود جذاب است.

وقتی تصمیم می گیرید که فعالیت بدنی و ورزش منظمی داشته باشید، بدن شما همزمان در سه جهت دچار تغییراتی می شود:

۱-     همودینامیک

همودینامیک بخشی از فیزیولوژی قلبی عروقی است که مربوط به نیروهای موجود در این بخش برای به گردش در آوردن خون به طور منظم است.

۲-     مورفولوژیک

مورفولوژیک یا ریخت شناسی است که در اینجا منظور ما همان وضعیت آناتومیک ، شکل و ابعاد قلب است.

۳-     متابولیک

این قسمت هم مربوط به بخش سوخت و سازی و متابولیسم قلبی است.

آثار همودینامیکی فعالیت بدنی، شامل کاهش در ضربان قلب استراحتی، ضربان قلب و فشار خون سیستولیک در یک شدت فعالیت متوسط است. همچنین ظرفیت انجام کار و توانایی رساندن اکسیژن بیشتر به عضلات برای فعالیت بیشتر، افزایش پیدا می کند. اما بعد دیگر این اثر مثبت، ریکاوری یا برگت به حالت اولیه سریع است، اگرچه ممکن است عوامل دیگر هم نقش داشته باشند از جمله سن.

در رابطه با تغییرات ریخت شناسی قلب، بسیاری از مطالعات نشان می دهند که ابعاد بطن و ضخامت عضلات قلب دچار تغییرات مثبت شده و اندازه قلب افزایش پیدا می کند. قطر سرخرگ ها افزایش پیدا می کند و فرایند آتروسکلروزیس را به تاخیر می اندازند. اما به یاد داشته باشیم که این تغییرات (مورفولوژیکی) بیشتر با سن مرتبط هستند. به طور مثال افرادی که جوان هستند در مقایسه با افراد مسن بهتر دچار تغییرات مورفولوژیکی قلبی عروقی می شوند، یعنی تا اوایل دهه چهل (اوایل سی سالگی). بطن چپ قلب که قسمت اعظم خون را به سراسر بدن پمپ می کند در نتیجه فعالیت بدنی منظم، بزرگتر می شود.

تغییرات مربوط به سلامت قلب در پاسخ به فعالیت بدنی منظم همان بحث هایی است که در مقالات قبلی هم به آنها اشاره شده است. تغییرات سطح سرمی چربیهای بد، خوب، کلسترول کل و تری گلیسیریدها و همچنین افزایش توانمندی سلول های عضلانی در برداشت گلوکوز یا قند خون و در نتیجه کاهش قند خون.